تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 62

مساهمون:

ص٦٢
فَكُلِي وَ اشْرَبِي
از رطب بخور و از آب بياشام ، يا از هر غذايى كه در اين مكان ممكن است بخور و از هر آشاميدنى ممكن بياشام ، يا مقصود مطلق خوردنى و آشاميدنى در هر مكان است .
وَ قَرِّي عَيْناً
و با اين فرزند چشمت را روشن ساز ، كه شايسته نيست تو به سبب وجود اين فرزند اندوهناك باشى ، از توهّم سرزنش نادانان انديشه بد به خود راه مده .
فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَداً
پس اگر كسى را ديدى كه از فرزندت مىپرسد .
فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً
بگو من براى خدا نذر سكوت كردم ، چون لفظ « صوم » به معناى سكوت است عدم تكلّم را فرع بر آن كرد . بعضى گفته‌اند : در بنى اسرائيل اين چنين بود كه هر كس مىخواست در عبادت كوشش كند از حرف زدن روزه مىگرفت . چنانچه از طعام ، روزه مىگرفت و روى همين جهت لفظ « صوم » در عدم تكلّم استعمال شده است .
فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنْسِيًّا
و هرگز امروز با هيچ انسانى سخن نخواهم گفت : برخى گفته‌اند : اين مقدار اجازه داشت حرف بزند و بگويد كه من حرف نمىزنم .