تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 438

مساهمون:

ص٤٣٨
خداى شما يگانه است ، پس آيا شما پذيرنده‌ايد ؟ پس اگر روىگردان شدند بگو همه‌تان را يكسان آگاه كردم ، خود نمىدانم كه آيا آنچه به شما وعده داده شده است نزديك است يا دور ؟ به راستى كه او هم سخن آشكارا مىداند و هم آنچه پنهان مىداريد مىداند . و نمىدانم شايد آن آزمودنى براى شما باشد ، برخوردارى تا زمانى معيّن . گفت پروردگارا به حقّ حكم فرما ؛ و پروردگار ما ، خداى رحمان ، در آنچه مىگوييد مددكار [ ما ] است .

تفسير

وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ
زبور كتاب داود ، كتاب آسمانى ، مطلق كتاب و الواح عالى از قبيل لوح محفوظ و لوح محو و اثبات است . و ذكر مصدر است به معناى تذكّر ، هر چيزى كه موجب تذكّر است از اقلام عالى ، الواح روحانى ، جسمانى ، كتب آسمانى ، انسان كامل ، ولايت ، نبوّت و تورات .
مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ
متعلّق به كتبنا ، يا ظرف مستقرّ و حال است از « زبور » يا خبر مقدّم است ، « إنّ الأرض » تا آخر آيه مبتداى مؤخّر و جمله مفعول « كتبنا » است ؛ چون « كتبنا » به معناى قول است ، اين احتمال جدّا بعيد است و وجوه اعتبار معنا