كن كه آن اصل جميع انواع رحمت است ، حصر در اينجا اضافى و نسبى يا ادّعايى است ، گويا كه ساير اقسام وحى ، وحى محسوب نمىشود .
فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ
پس آيا شما عبادت را براى خداى تعالى از شريك قرار دادن خالص مىكنيد ؟
البتّه در قرائت اهل بيت « مسلّمون » با تشديد لام خوانده شده ، يعنى تسليمكنندهى وصيّت به على عليه السّلام و بنابراين جائز است در تفسير آيه گفته شود : خداى شما بر حسب ظاهر و جانشينانش خداى واحد ، بدون تعدّد و شراكت غير خداست .
پس آيا شما تسليمكنندهى ولايت به اين إله واحد كه عبارت از على عليه السّلام است هستيد .
فَإِنْ تَوَلَّوْا
پس اگر آنان از توحيد ، يا از وصيّت تو و ولايت خليفهى تو روى گرداندند ؛
فَقُلْ
پس به آنان بگو :
آذَنْتُكُمْ
به شما اعلان جنگ مىكنم .
عَلى سَواءٍ
در حالى كه شما با ما در اعلام جنگ مساوى هستيد ، تا شما هم مثل ما آمادهى جنگ شويد ، يا اعلام توحيد يا ولايت مىكنم در حالى كه شما در اين اعلام با ما متساوى هستيد ، و اختلاف تنها از جانب شما ناشى شده است ، نه از مساوى نكردن من بين شما ، يا من شما را به سبب اعلام ولايت