آيات 105 الى 112
[ سوره الأنبياء ( 21 ) : آيات 105 تا 112 ]
وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ ( 105 ) إِنَّ فِي هذا لَبَلاغاً لِقَوْمٍ عابِدِينَ ( 106 ) وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلاَّ رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ ( 107 ) قُلْ إِنَّما يُوحى إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ ( 108 ) فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ آذَنْتُكُمْ عَلى سَواءٍ وَ إِنْ أَدْرِي أَ قَرِيبٌ أَمْ بَعِيدٌ ما تُوعَدُونَ ( 109 )
إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَ يَعْلَمُ ما تَكْتُمُونَ ( 110 ) وَ إِنْ أَدْرِي لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَكُمْ وَ مَتاعٌ إِلى حِينٍ ( 111 ) قالَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّ وَ رَبُّنَا الرَّحْمنُ الْمُسْتَعانُ عَلى ما تَصِفُونَ ( 112 )
ترجمه :
( 21 / 112 - 105 )
روزى كه آسمان را همچون در نور ديدن طومار كتابها درنورديديم ؛ همچنانكه آفرينش نخستين را آغاز كردهايم ، آن را باز مىگردانيم ؛ بر وفق وعدهاى كه بر عهدهى ماست ، و ما انجامدهندهى آنيم .
و به راستى در زبور ، پس از تورات نوشتهايم كه زمين را بندگان شايستهى من به ارث مىبرند .
در اين براى اهل عبادت ، كفايتى هست .
و ما تو را جز مايهى رحمت براى جهانيان نفرستادهايم .
بگو همين به من وحى مىشود كه