لذا فرمود :
وَ كُلًّا آتَيْنا حُكْماً وَ عِلْماً
و به هر يك ( از سليمان و داود ) مقام حكم فرمايى و دانشى عطا كرديم .
از امام صادق عليه السّلام است كه فرمود : خداوند تعالى قبل از داود به پيامبران وحى كرد : هر گوسفندى كه زراعتى را تباه كند پس براى صاحب زراعت است كه خود گوسفندان را بابت خرابى مزرعهاش بر دارد ، و اين حملهى گوسفند و اين حكم مخصوص شب است ، چه بر صاحب زراعت است كه روزها حافظ و نگهبان زراعتش باشد و بر صاحب گوسفند است كه در شب گوسفندش را حفظ كند ، پس داود حكم كرد به همان حكمى كه انبياى قبل از او حكم كردند .
پس خداوند به سليمان وحى كرد : هر گوسفندى كه زراعت كسى را نابود كند صاحب زراعت فقط مىتواند به مقدار زراعت از شير گوسفندان استفاده كند .
و بعد از سليمان نيز اين چنين سنّت جارى شد ، و اين است قول خداى تعالى كه فرمود :
وَ كُلًّا آتَيْنا حُكْماً وَ عِلْماً
پس حكم هر يك از آن دو به سبب حكم خداى تعالى است « 1 » .
در خبر ديگرى از امام صادق عليه السّلام آمده است : خداوند به
هامش
( 1 ) تفسير الصّافى ج 3 ص 348 و الكافى ج 5 ص 302 ح 3