شود .
وَ مَنْ يَقُلْ مِنْهُمْ إِنِّي إِلهٌ مِنْ دُونِهِ
لفظ « من دونه » ظرف لغو متعلّق به « يقل » است ، يعنى هر كس از خلق يا بندگان گرامى بدون اجازهى خدا بگويد : من خدا به معناى مربّى در طاعت هستم .
و لذا « إنّى إله » تفسير شده كه من إمام هستم ، يا ظرف مستقرّ و صفت « إله » است و لفظ « من » براى تبعيض است .
يعنى كسى از آنان كه ( مقرّبان درگاهند ) بگويد كه من خداى ثابت هستم در حالى كه در برخى از خصوصيّات غير او هستم .
فَذلِكَ
لفظ « ذلك » اسم اشارهى بعيد و جهت سست شمردن و دور كردن آن از ساحت حضور است .
نَجْزِيهِ جَهَنَّمَ كَذلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ
پاداش آنان جهنّم است و ظالمين را اين چنين پاداش مىدهيم ، يعنى ظالمين به آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله به سبب غصب حقّ آنان ، يا مقصود ظالمين به سبب منع حقّ از مستحقّ و دادن آن به غير مستحقّ است كه اين ظلم ناشى نمىشود مگر از انانيّت ، كه آن نوعى الوهيّت در مقابل خداى تعالى و مغاير با اوست .
أَ وَ لَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا
و تقديرا اين چنين است :