نگويند و لاف و گزاف نزنند ) .
وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ
آنچه كه با معطوف عليه موافقترست اين بود كه بگويد : « و يعلمون بامره » و لكن خداوند ارادهى حصر در مسند اليه نمود و عمل آنان را حصر در اين كرد كه آن عمل با امر خدا باشد . . . لذا روش را تغيير داد .
يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ
مقصود از آنچه كه بين دستهايشان است چنانچه در گذشته بارها گفتيم يا دنيا و يا آخرت است .
وَ ما خَلْفَهُمْ
معناى آن با مقايسه با ما قبلش معلوم مىشود و اين جمله جواب سؤال مقدّر است .
گويا كه گفته شده : آيا خداوند جهت دنيا و آخرت آنان را مىداند تا جائز باشد كه در آنچه كه مردم به آن احتياج دارند در دنيا و آخرتشان امر نمايد ؟ پس فرمود : خداوند آن را مىداند .
وَ لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى
شفاعت نمىكنند مگر براى كسى كه طينت و سرشت او مورد رضايت خدا باشد ، چه شفاعت منحصر در كسى كه ايمان آورده باشد نيست .
يا معناى آيه اين است كه شفاعت نمىكنند مگر براى كسى كه خداوند راضى است كه رسول خدا براى او شفاعت كند ، پس اين آيه در معناى
مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ