نموديم ، نه اينكه به شرك آوردن و همانند آورى حكمى كرده باشيم » .
وَ قالُوا
عطف به اعتبار معناست كه گويا گفته باشند ، ما خدايانى برگزيدهايم ، يا خداوند براى ما خدايانى قرار داده است و نيز گفتند :
اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً
خداوند رحمان فرزندى برگزيده است ، يعنى ملايكه دختران خدا هستند ، يا عزيز و مسيح فرزند خدايند !
سُبْحانَهُ
خداوند منزّه از همسر و فرزند است .
بَلْ
بلكه ( كسانى را كه مشركان فرزند پنداشتند از فرشتگان ملايكه ، مسيح و عزيز
عِبادٌ مُكْرَمُونَ
بندگان خدا هستند كه گرامى و ارجمندند .
بدان همانطور كه مكرّر گفته شده است حقايق و ذوات اشيا عبارت از فعليّتهاى اخير آنهاست ، اسما و احكام آن اشيا بر همان فعليّتها جارى مىشود و انسان وقتى با بيعت خاصّ و لوى بيعت نمود فعليّتى براى او حاصل مىشود كه همان فعليّت اخير اوست .
و اين فعليّت با ولايت منعقد و بسته مىشود همانطور كه شير با مايهى پنير بسته مىشود و با همين انعقاد است كه براى او