تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 339

مساهمون:

ص٣٣٩
جاى او هستم ، جهنّم را جزاى او مىگردانيم ؛ [ و ] بدين‌سان ستمگران [ مشرك ] را جزا مىدهيم . آيا كافران نينديشيده‌اند كه آسمانها و زمين فروبسته بودند ، آنگاه آنها را برگشاديم ، هر موجود زنده‌اى را از آب آفريده‌ايم ، آيا ايمان نمىآورند ؟ و در زمين كوههاى استوار افكنده‌ايم تا ايشان را نجنباند و در آن راههايى گشاده پديد آورديم باشد كه آنان راه يابند .

تفسير

وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ
رَسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ
و ما هيچ رسولى را به رسالت نفرستاديم جز آنكه وحى كرديم كه به جز من خدايى نيست تنها مرا به يكتايى پرستش كنيد و بس . چون وحى مخصوص به رسول است ، عبادت براى او و امّتش عامّ است ضمير « إليه » را مفرد آورد و در امر به عبادت جميع را مخاطب قرار داد . و ممكن است « و ما أرسلنا » عطف به اعتبار معنا باشد و در آن معناى برانگيختن و ترقّى باشد گويا فرموده باشد : آنان برهانى بر اين كارشان يعنى اتّخاذ خدايان ندارند ، چه برهان اين مطلب جز از طريق وحى نيست و در وحى اذن و ترخيص در اتّخاذ خدايى جز اللّه نيست ، بلكه ما قبل از تو رسولى نفرستاديم جز اينكه به او وحى به توحيد و سلب همانند و شريك
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 339 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى