غذاى آنان تسبيح است و عالم ملايكه مقرّبين داراى شب و روز مناسب خودش مىباشد اگر چه از شب و روز محسوس مجرّد باشد .
زيرا كه ملايكهى مقرّبين با جهات وجوبى و جهات امكانى كه دارند و با وجودات و تعيّناتشان شب و روز و با جميع جهات و جميع مراتبشان خدا را تسبيح مىگويند .
لا يَفْتُرُونَ
و آنان از تسبيح كردن سست و ضعيف نمىشوند ، زيرا كه تسبيح براى آنان چنانچه گفته شده همانند نفسهاى ما قرار داده شده است .
أَمِ اتَّخَذُوا آلِهَةً مِنَ الْأَرْضِ
آنچه گفته شد حال كسانى است كه در آسمان هستند و ادّعاى خدايى نمىكنند و نبايد چنين ادّعايى بكنند .
زيرا آنان بندگان ذليلى هستند و تحت قدرت خدا مىباشند ، اين مشركين هستند كه از زمين خدايانى برگرفتهاند تا لاف پروردگارى زنند و مدّعى الهيّت گردند ( چنين ادّعايى نيز دارند ) .
هُمْ يُنْشِرُونَ
آنان كار خدايان را انجام مىدهند و آوردن ضمير قبل از فعل براى اشاره به حصر اضافى نسبت به كسى است كه در آسمان است .