تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 313

مساهمون:

ص٣١٣
أَ فَهُمْ يُؤْمِنُونَ
اگر محمّد به پيشنهاد آنان عمل كرد و آنچه را خواستند آورد آيا آنان ايمان مىآورند ؟ ! ( تا مگر از هلاك و عذاب خدا برهند ؟ )
وَ ما أَرْسَلْنا قَبْلَكَ إِلَّا رِجالًا
ردّ انكار آنانست مبنى بر اينكه چگونه مىشود بشر رسول باشد ؟ چنانچه فقره‌ى اوّل آيه ردّ نظريّه و پيشنهاد آنان است .
نُوحِي إِلَيْهِمْ
به پيامبران پيشين وحى مىفرستاديم همان گونه كه بر تو وحى مىفرستيم البتّه « يوحى » با يا نيز خوانده شده به معناى وحى مىشود .
فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ
آنچه نمىدانيد از اهل ذكر بپرسيد . در سوره‌ى نحل تفسير و تفصيل اين ( اى رسول ما به امّت بگو ) كه شما خود اگر نمىدانيد برويد و از اهل ذكر سؤال كنيد ( برخى مفسّرين گفته‌اند : مراد از اهل ذكر علماى تورات و انجيل است و برخى گفته‌اند علماى ربّانى هر ملّت و در احاديث ما اهل ذكر به ائمّه عليهم السّلام تفسير شده است ) .
وَ ما جَعَلْناهُمْ جَسَداً لا يَأْكُلُونَ الطَّعامَ وَ ما كانُوا خالِدِينَ
هيچ يك از پيامبران را پيكره‌اى قرار نداديم كه طعام و غذا نخورند و در دنيا جاودانه و هميشگى نبودند ، بلكه همه‌ى