تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 312

مساهمون:

ص٣١٢
مشتبه مىسازد و اين دور تر و بعيدترست . زيرا كه آگاهى و احساس اضافه بر معناى اختلاق و جعل همراه با تصرّف در اظهار شىء است . و اين جمله نيز عطف بر « قالوا » به تقدير « قالوا » يا عطف بر حكايت‌كننده‌ى قول است .
فَلْيَأْتِنا بِآيَةٍ
محمّد شاعر بزرگى است كه اين كلمات را خود فرا يافته است ( و از دروغ به خدا نسبت مىدهد اگر محمّد صادق و راستگوست نشانه و آيه‌اى براى ما بياورد .
كَما أُرْسِلَ الْأَوَّلُونَ
چنانچه پيامبران پيشين آيت و نشانه‌ى آشكار داشته‌اند ، مانند عصا و يد بيضاى موسى ، ناقه‌ى صالح ، زنده كردن مردگان ، خوب كردن برص و پيسى به دست عيسى عليه السّلام .
ما آمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها
پيش از مردم مكّه هم ما اهل شهرى را كه ايمان ( به خدا و قيامت ) نياوردند همه را هلاك كرديم ، يعنى هلاك كردن آنان بدان جهت بود كه پيشنهاد آوردن آيات و نشانه‌ها مىدادند ، اينكه هلاكت آنان بدين جهت باشد به دليل آنست كه خداى تعالى هلاكت آن قوم را بعد از پيشنهاد كفّار مبنى بر آوردن آيه و نشانه از طرف محمّد صلّى اللّه عليه و آله ذكر كرده است .