سزاوارتر از كسى است كه چنين نسبت جسمانى را ندارد .
و كسى كه با هر دو بيعت به پيامبر منسوب باشد سزاوارترست از كسى كه فقط با بيعت عامّ منسوب به اوست ، على عليه السّلام و فاطمه عليها السّلام و حسن عليه السّلام و حسين عليه السّلام سزاوارتر از ديگران هستند .
و روى همين جهت بود كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بعد از نزول اين آيه تا نه ماه در وقت هر نماز به در خانهى على عليه السّلام مىآمد و مىگفت : « الصّلاة رحمكم اللّه » .
يا مقصود از اهل پيامبر اصحاب كسا هستند و لذا رسول خدا فقط به در خانهى على عليه السّلام مىآمد نه كس ديگر .
ابو جعفر عليه السّلام فرمود : « 1 » خداى تعالى بر رسولش امر فرمود كه به خانوادهاش امر را مخصوص گرداند ، نه مردم را تا مردم بدانند كه اهل پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نزد خدا منزلتى دارند ، كه آن مقام و منزلت براى ديگران نيست ، پس آنان را با عموم مردم امر كرد ، سپس بار دوّم خصوص آنان را مورد امر قرار داد و فرمود :
( و اصطبر عليها ) و بر آن صبورانه بكوش چون ادامهى نماز كار دشوارى است كه جز براى آن كه در مقامات آخرت متمكّن باشد ممكن نگردد ، لذا خداى تعالى خصوص پيامبر را امر
هامش
( 1 ) تفسير الصّافى ج 3 ص 327 ، مجمع البيان ج 4 ص 37 و عوالى اللئالى ج 2 ص 22 .