تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 299

مساهمون:

ص٢٩٩
منتظر آن هستى بهتر است .
خَيْرٌ
لفظ « خير » يا مجرّد از تفضيل و برترى است يا مقصود برتر بودن روزى پروردگار است در گمان و نظر . كسى كه چشم خويش را به متاع دنيا دوخته و آن را خير دانسته و بهتر و برتر مىپندارد ؛ يا مقصود اين است كه متاع دنيا بهتر است به شرط اين كه همراه با ايمان باشد .
وَ أَبْقى
و آن روزى پروردگار پاينده‌ترست . ذكر پاينده‌تر از آن دوست كه آنان مىپندارند متاع دنيا پاينده است ، لذا خداى تعالى فرمايد : روزى پروردگار در آخرت از آن پاينده‌تر است و گرنه متاع دنيا را پايندگى نيست .
وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ
روزى پروردگارت را مورد توجّه و نظرت قرار بده ، اكتفا به نصيب و سهم عنايت و توجّه خودت نكن ، بلكه خانواده و اهل خودت را نيز متوجّه روزى پروردگارت و طالب آن بكن ، آنان را به نماز فرمان ده كه نماز نمونه‌ى آن رزق است ، تا آن را طلب كنند و توجّه به سوى آن داشته باشند . و اهل نبىّ صلّى اللّه عليه و آله عبارت از هر كسى است كه منتسب به او باشد به سبب بيعت عام يا خاص ، و كسى كه با هر دو بيعت و با نسبت جسمانى به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نسبت رساند به اهل پيغمبر بودن
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 299 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى