تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 269

مساهمون:

ص٢٦٩
زدن سبب عذاب ديگرى مىشود .
إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا عَشْراً
بين خودشان مىگويند در دنيا جز ده روز درنگ نكرديد ، يا در قبرها ، يا بين دو نفخ ، كه مدّت ماندنشان را فراموش مىكنند ، يا آن را در چيزهايى كه ذكر شد طولانى بودن مدّت عذابشان كوتاه مىكنند و تعبير به ده روز جهت تقليل است ، چه يقين به ده روز ندارند ، و لذا بزرگ و برتر آن‌ها مىگويد : فقط يك روز در دنيا مانديد .
نَحْنُ أَعْلَمُ
ما از خودشان و از نگهبانان داناتريم
بِما يَقُولُونَ
به آنچه مىگويند خواه آهسته بگويند ، خواه بلند ، يا ما داناتريم به آنچه كه در مورد تعيين مدّت ماندنشان مىگويند .
إِذْ يَقُولُ أَمْثَلُهُمْ طَرِيقَةً
( آنگاه آن كه از حيث سيره افضل ديرتر از آنهاست زيرا سيره و روش نيك جز از عقل كامل ناشى نمىشود ) مىگويد :
إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا يَوْماً
جز يك روز نمانديد ، زيرا كه روزهاى دنيا اگر چه با توجّه به عرض زمان متعدّد و متكثّر است ( و همچنين ايّام قبر و برزخ و ايّام بين دو نفخ ) و ليكن آن ايّام نسبت به ما فوق خودش در طول جز يك روز نيست . لذا اين گفته را به امثال و افضل نسبت داده ، چه نسبت به ما فوق آن ايّام حدود و كثرت‌ها برداشته و مستهلك مىشود .