مانند قول خداى تعالى :
وَ تَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا
، يا جملهى مستأنف يا حال است به تقدير مبتدا .
فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُودِهِ
فرعون با لشگريانش آنان را ديده و دنبال كرد .
اگر لفظ « با » براى تعديه باشد ، يا همزه براى تعديه معناى آن اين است كه : فرعون خودش با لشگريانش آنها را دنبال كرد ، چه « أتبع » به صورت لازم و متعدّى استعمال شده است .
و « ابتعهم » از باب افتعال نيز خوانده شده كه در اين صورت « باء » در « بجنوده » به معناى « مع » است يا براى تعديه است ( يعنى فرعون لشگريانش را ) و در اين كلام اختصار و ايجاز به روشنى و آشكار معلومست .
چون معناى آيه چنين است : موسى بنى اسرائيل را حركت داد و به دريا رسيد ، و عصايش را به دريا زد و براى آنان راه خشكى ظاهر نمود ، پس او و قومش داخل آن راه شدند ، كه فرعون با لشگريانش به آنان ملحق شد ، پس فرعونيان نيز داخل دريا شدند ، پس آنگاه كه آخرين فرد از بنى اسرائيل از دريا خارج شد و آخرين فرد از فرعونيان داخل دريا گشت دو طرف آب به هم رسيد و راه بسته شد .
فَغَشِيَهُمْ مِنَ الْيَمِّ ما غَشِيَهُمْ
روى آنان را آب