وَ نَزَّلْنا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى ( 80 ) كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ لا تَطْغَوْا فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِي وَ مَنْ يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوى ( 81 )
وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى ( 82 ) وَ ما أَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يا مُوسى ( 83 ) قالَ هُمْ أُولاءِ عَلى أَثَرِي وَ عَجِلْتُ إِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضى ( 84 )
ترجمه :
( 20 / 84 - 77 )
و به موسى وحى كرديم كه بندگان مرا شبانه روانه كن ، و براى آنان راهى خشك در دريا بشكافت ، به طورى كه نه از فرا رسيدن [ دشمن ] بيمناك باشى و نه [ از غرق ] بترسى .
آنگاه فرعون با سپاهيانش آنان را دنبال كرد ، و آب دريا آنان را فرا گرفت و فروپوشاند .
و [ بدينسان ] فرعون قومش را به گمراهى كشاند و به جايى نرساند .
اى بنى اسرائيل به راستى شما را از دشمنتان رهانيديم و با شما در جانب طور ايمن وعده گذارديم و بر شما منّ و سلوى فروفرستاديم .
[ و گفتيم ] از پاكيزهها آنچه كه روزيتان كردهايم ، بخوريد و در آن از حدّ تجاوز مكنيد ، كه خشم من بر شما فرود آيد ، هر كس كه خشم من بر او فرود آيد ، به راستى نابود شود .
و من در حقّ كسى كه توبه كرده ، ايمان آورد و كارى شايسته پيش گرفته و به راه آيد آمرزگارم .
و [ گفتيم ] اى موسى چه چيز باعث شد كه بر قومت پيشى بگيرى ؟
گفت آنان به دنبال من روانند و من پروردگارا