تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 229

مساهمون:

ص٢٢٩
به سوى تو شتافتيم تا از من خشنود باشى .

تفسير

وَ لَقَدْ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى
پس از آن كه موسى حدود چهل سال يا بيشتر در بين آن‌ها ماند و آنان را به سوى خدا فرا خوانده و آيات الهى را روشن و ظاهر نمود ، طغيان و سركشىشان فزونى يافت به موسى وحى كرديم :
أَنْ أَسْرِ بِعِبادِي
بنى اسرائيل را از مصر به سوى دريا ببر .
فَاضْرِبْ لَهُمْ
براى آن‌ها راهى در دريا طلب كن ، كه « فاضرب » از « ضرب المجد » است ، يعنى بزرگى و بزرگوارى را كسب كرد و طلب نمود ، يا معناى آن اين است كه عصايت را به دريا بزن تا براى آن‌ها راهى آشكار شود .
طَرِيقاً فِي الْبَحْرِ يَبَساً
مقصود از طريق يك راه نيست ، بلكه مقصود جنس طريق است ، زيرا راههايى كه ظاهر شد دوازده راه يا يك راه بود كه از آن دوازده راه منشعب مىشد . و اين تقدير كه گفته شده ( دوازده راه ) با قول خداى تعالى