و ممكن است اين جمله مستأنفه باشد و جواب سؤال مقدّر .
و چون فرعون از جواب سؤال اوّلش اعراض كرد و متعرّض ردّ و قبول آن نشد موسى جواب سؤال دوّم او را به نحوى داد كه منجرّ به جواب سؤال اوّل شد ، تا اين كه فرعون ناچار به قبول شود ، يا مات و مبهوت بماند .
چنانچه دفعهى اوّل چنين شده بود ، عجز او بر حاضرين آشكار شود ، پس موسى در مقام جواب چنين گفت :
الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْداً وَ سَلَكَ لَكُمْ فِيها سُبُلًا
آن خدايى كه زمين را آسايشگاه شما قرار داد ، راههايى قرار داد تا بدان وسيله شما به شهرهاى ديگر غير از شهرهاى خودتان برويد تا منافع و ما يحتاج خود را تحصيل نماييد ، راههايى قرار داد تا معايش و وسايل زندگيتان را تحصيل كنيد ، از قبيل زراعتها و تجارتها و صنعتها ، راههايى نيز جهت تحصيل منافع اخروى شما قرار داد ، از قبيل انبيا و شرايع و جانشينان آنان .
وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجْنا بِهِ
و از جهت بالا آب را نازل نمود و از آن بيرون آورديم . . . .
بعضى گفتهاند : اين جمله از قبيل التفات از غيبت به تكلّم است ، اين مطلب صحيح است در صورتى كه متكلّم همان متكلّم باشد ، در حالى كه اينجا چنين نيست .