لذا پرسش ديگر پيش كشيد و گفت :
قالَ فَما
بالُ الْقُرُونِ الْأُولى
پس حال گذشتگان بر حسب بقا و فنا خير و شرّ ، نعمت و نقمت ، منازل و امكنه چگونه است ؟
از سؤال اوّل اعراض كرد ، اين بار از چيزى سؤال كرد كه موسى در جواب عاجز بماند .
چه اگر موسى احوال گذشتگان را بيان مىكرد از اقامهى دليلى كه شنوندگان مجلس فرعون بفهمند عاجز مىشد ، لذا طورى جواب داد كه فرعون از آن سخن دليل نخواهد و گفت :
قالَ عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي
موسى پاسخ داد حال گذشتگان از امور غيبى است كه خداوند احدى را بر آن آگاه نمىسازد مگر كسى كه خدا از او راضى باشد ، و اگر من هم با فهماندن خدا چيزى از آن مىدانستم ممكن نبود كه به تو و امثال تو بفهمانم .
فِي كِتابٍ لا يَضِلُّ رَبِّي وَ لا يَنْسى
و آن در كتابى نزد خدا مكتوب است كه نه چيزى را از آن فروگذارد و نه فراموش كند .
« لا يضلّ » صفت « كتاب » است ، ضميرى كه به آن بر مىگردد در تقدير است ، يعنى « يضلّ عنه » پروردگارم از آن كتاب و راه آن علم گمراه نمىشود ، و پس از علم هم فراموش نمىكند .