و معناى آن اين است : به هر چيزى از اعيان ثابت و تعيّنات كه در مقام علم خدا ظاهر است آنچه را كه عطا كرد به آن احتياج دارد ، از قبيل وجود و لوازم وجود از كمالات اوّلى كه مناسب حال هر موجودى است ، و كمالات ثانوى .
و قول خداوند :
ثُمَّ هَدى
بيان و تفضيل قول خدا :
« أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ »
مىباشد . معناى « خلقه » بخشيدن و كمالات اوّلى است ، « هدى » نشان دادن راه ، رساندن به طريق ، يا به مطلوب است براى وصول به كمالات ثانوى اختيارى در مختارها ، با كمالات اضطرارى در موجودات مضطرّ و غير مختار مىباشد ، تعبير از عطاى كمالات ثانوى به هدايت براى بيان اين نكته است كه وصول به كمالات ثانوى حتمى نيست ؛ بلكه گاهى هست و گاهى نيست .
و موسى عليه السّلام جواب را طورى داد كه تلبيس و به اشتباه انداختن و فريب حاضرين براى فرعون ممكن نباشد ، موسى در جواب عموم ربوبيّت را پيش كشيد تا انكار آن براى فرعون ممكن نگردد و نيز نتواند ، اين گونه عموم ربوبيّت را با فريب و نيرنگ به خودش نسبت دهد آن چنان كه نمرود گفته بود : « من زنده مىكنم و مىميرانم » لذا فرعون مبهوت ماند و نتوانست سخن موسى را بشكند و پاسخش دهد .