عاجزست و ادّعايش سست .
و بر اين معنا دلالت مىكند قول خداى تعالى در حكايت از فرعون كه گفت :
« أَمْ أَنَا خَيْرٌ مِنْ هذَا الَّذِي هُوَ مَهِينٌ وَ لا يَكادُ يُبِينُ »
« 1 » .
قالَ
وقتى فرعون موسى را مورد خطاب قرار داد موسى در مقام جواب از او گفت :
رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ
پروردگار ما كسى است كه به هر چيزى آفرينش مخصوص خودش را عطا نمود .
لفظ « خلقه » به سكون لام خوانده شده تا مفعول دوّم « أعطى » يا مفعول اوّل آن باشد ، يعنى خداوند به هر چيزى خلق و ايجادش را اعطا كرد ، يا خلق و صورت متناسبش را عطا نمود ، يا به هر چيزى نظيرش را عطا نمود .
زيرا كه هر چيزى از حيوان داراى نظير و مانندى از مذكّر و مؤنّث است ، همچنين است نبات و معدن ، حتّى عناصر ، كه مثلا نظير و همانند زمين كه موافق و سازگار با آنست عبارت از آب است .
ضمنا « خلقه » به صورت فعل ماضى نيز خوانده شده تا صفت « شيئى » باشد .
هامش
( 1 ) زخرف ، 52 يعنى : بلكه من بهترم از اين كسى كه بىمقدار است و نزديك نيست كه سخن واضح بگويد .