حذف مىشود ، گويا كه گفته است :
آيا شما چيزى داريد كه دلالت بر صدق و راستى شما بكند ؟
پس موسى و هارون گفتند : ما نشانهاى آورديم كه دلالت بر صدق و راستى در رسالت ما از جانب پروردگار تو مىكند .
و تكرار « ربّك » براى اشاره به اين است كه فرعون مربوب است ، ربّ نيست بر خلاف ادّعايى كه مىكرد ، اين كلام جزيى از بيان سخنى است كه موسى و هارون به آن امر شده بودند ، يا اين كلام از موسى و هارون است ، تقدير آن چنين است : پس هارون آمدند و آنچه را كه خداوند فرموده بود به فرعون گفتند ؛ پس فرعون گفت : دليل و نشانهى شما چيست ؟
گفتند : ما نشانهاى از جانب پروردگارت براى تو آوردهايم . . . تا آخر آيه .
وَ السَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى
شما دعوتتان را نزد فرعون اظهار كنيد ، اظهار كنيد كه بر دعوت خود نشانه و دليل داريد ، سپس به او بدرود بگوييد به گونهى ترك و متاركه ، به نحوى كه كنايه از گمراهى او و دعوت او به پيروى از هدايت باشد ، يا به او بگوييد : سلامتى مال كسى است كه پيرو هدايت باشد .
بنا بر آنچه كه گفته شد ، آيه بعد كه مىفرمايد :
إِنَّا قَدْ