كنايه از اميد و رجا و خشيت عبارت از خوف است .
قالا
موسى بر زبان قال و هارون به زبان حال گفتند ، يا فقط موسى گفت ، ضمير تثنيه از باب تغليب است ، يا هر دو پس از بازگشت موسى به مصر و اعلام هارون عليه السّلام به رسالت گفتند :
رَبَّنا إِنَّنا نَخافُ أَنْ يَفْرُطَ عَلَيْنا
پروردگارا ما مىترسيم كه فرعون با اتّكا به قدرت و قوّتش بر ما و آيات ما پيشدستى كند ، يا بر ما زياده ستم روا دارد .
لفظ « يفرط » به صورت مجهول و معلوم خوانده شده ، از « أفرط » به معناى حمله كردن با سرعت و شتاب ، يا از « أفرط » به معناى اسراف كردن است .
أَوْ أَنْ يَطْغى
يا به علّت قساوت و پادشاهى كه دارد ، مىترسيم كه پيش از ابلاغ پيام گردنكشى ورزد .
يا نسبت به تو چيزى اظهار كند كه ما به آن راضى نيستيم و تحمّل آن را نداريم .
قالَ لا تَخافا إِنَّنِي مَعَكُما
خداوند فرمود : نترسيد كه من همواره همراه شما هستم يعنى همراهى خاصّى كه غير از همراهى مطلق است كه خدا با هر چيزى دارد .
پس معيّت و همراهى من با شما از حمله و ستم بر شما و طغيان بر من بازش مىدارد .