در مورد وحى به مادر موسى سخن بسيار است كه الهام بود ، يا وحى بر لسان نبىّ وقتش بود ، يا به طريق سخن گفتن ملايكه در خواب يا در بيدارى ، كدام ؟
أَنِ اقْذِفِيهِ فِي التَّابُوتِ
لفظ « أن » تفسيريّه و تفسير آن چيزى است كه به مادر موسى وحى شده است ، يا مصدريّه و بدل از « ما يوحى » يعنى به او وحى كرديم كه صندوقى بسازد كه آب در آن نفوذ نكند و تو را در آن صندوق بگذارد . « 1 »
فَاقْذِفِيهِ فِي الْيَمِّ
پس آن تابوت يا موسى را در دريا بينداز .
فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِي وَ عَدُوٌّ لَهُ
« 2 » تا دريا او را به ساحل افكند ، تا سر انجام دشمن من و دشمن او ( تو ) آن را برگيرد .
تكرار « عدوّ » براى اين است كه در مقام ذمّ تكرار ذمايم مطلوب است و براى اين كه جهت عداوت و دشمنى هر يك غير از جهت دشمنى ديگرى است .
وَ أَلْقَيْتُ
عطف بر « أوحينا » است و تفاوت در مسند اليه
هامش
( 1 ) منظور از تابوت در اينجا ، صندوق يا جعبهاى پاپيروسى بود كه مادر موسى فرزند را در آن نهاد و در رود نيل روانه كرد . تابوت ديگر صندوق عهد است كه در سوره بقره آيه 248 شرح آن ذكر شد .
( 2 ) مثنوى :صد هزاران طفل مىكشت از برون * موسى اندر صدر خانه در درون