خليفهى خدا در زمين به منزلهى خداست .
لِتُجْزى كُلُّ نَفْسٍ بِما تَسْعى
و هر كسى را به پاداش ( نيك و بدى اعمالش در آن روز برسانيم ) تعليل انّ قول خداست كه مىفرمايد :
إِنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ
زيرا كه ظهور قائم عليه السّلام موجب اين است كه حقّ هر صاحب حقّى داده شود ، يا تعليل قول خدا :
أَكادُ أُخْفِيها
است ، زيرا در اخفا و عدم اظهار است كه ابتلاها ، گرفتاريها ، امتحان و آزمايشها ، خالص شدن براى سالكين در دنيا و براى گناهكاران در برزخهاى بعد از مرگ حاصل مىشود .
بنابراين كه مقصود از ساعت قيامت كبرى و قيام نزد امام باشد ، پس از آن كه از شايبه بديها و ابتلائات رهايى يابد تا پاداش و جزاى كارهايى باشد كه بنده به اقتضاى نفس و خواستههاى نفسش انجام داده است .
ممكن است جملهى فوق تعليل هر دو باشد يعنى تعليل
« إِنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ »
و « أكاد أخفيها » بر سبيل تنازع و جزاى هر نفسى يا به عين آن عملى است كه انجام داده است بنا بر تجسّم اعمال يا جزاى آن عمل .
آيه طبق تفسير اخير دلالت بر چيزى دارد كه صوفيان گفتهاند مبنى بر اين كه سالك بايد منتظر ظهور صاحبالامر عليه السّلام باشد و از همهى عملهايش منظورى جز ظهور صاحبالامر عليه السّلام