تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 118

مساهمون:

ص١١٨
خوانيم .
بَيِّناتٍ
كه نشانه‌هايى واضح و روشن‌اند ، يا رسالت تو يا قدرت خدا بر زنده گردانيدن بعد از ميراندن ، يا ولايت على عليه السّلام را روشن و واضح مىسازند .
قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا
كسانى كه به خدا يا به رسالت تو يا به ولايت على عليه السّلام كافر شدند از روى استهزاى به خدا يا به دين تو ، يا به على عليه السّلام مىگويند :
أَيُّ الْفَرِيقَيْنِ
بايد ديد كدام يك از دو گروه ، آن گروه كه به خدا يا به رسالت يا به ولايت على عليه السّلام ايمان آورند ، يا آن گروه كه آن‌ها را انكار كرده‌اند .
خَيْرٌ مَقاماً
نيك‌مرتبه‌تر است . اينك جايگاه برتر است زيرا مقام موضع قيام است ، لفظ و « مقام » با ضمّه‌ى ميم نيز خوانده شده است .
وَ أَحْسَنُ نَدِيًّا
از حيث مجلس و مجتمع يعنى محل اجتماع و نشستن كدام برترست ؟ مقصود اين است كه وقتى كفّار آيات و نشانه‌هاى دالّ بر حقّ بودن دين تو و قدرت خدا و ولايت على عليه السّلام را شنيدند و از معارضه و ردّ آن آيات عاجز شدند ، به مال و ثروت و نيكويى حالشان در دنيا افتخار كرده و گمان كرده‌اند كه خوبى حالشان در دنيا بدان جهت است كه انكارشان حقّ است .