تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 115

مساهمون:

ص١١٥
« صلّى » مصدر است مانند « عتىّ » از « اصل النّار » يعنى آتش افروخت .
وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وارِدُها
و هيچ كس از شما نيست چرا اين كه به آن وارد شود . بدان كه دركات و درجات جهنّم در آخرت واقع شده است و داخل جهنّم نمىشود مگر كسى كه از دنيا و از عقبات برزخ خارج شده باشد و به اعراف رسيده باشد ، با او فعليّتى مناسب با آتش مانده باشد ، قبل از اين مراحل كسى داخل آتش نمىشود و تا اين وقت درهاى جهنّم بسته است . روى همين جهت است كه گفته مىشود : هم اكنون داخل درهاى جهنّم شويد ، خداى تعالى فرمود :
حَتَّى إِذا جاؤُها فُتِحَتْ أَبْوابُها
باز شدن درها را فرع بر آمدن اهلش كرده است ، چون قبل از آمدن اهل آن درها بسته بود . اهل بهشت پس از رسيدن به اعراف چيزى جز فعليّت مناسب با بهشت در آنان باقى نمىماند ، پس آنان داخل آتش نمىشوند . لكن ما مىگوييم : دنيا نمونه‌اى از جهنّم است ، اخلاق مذموم و اوصاف پس همه‌اش نمونه‌اى از جهنّم است ، خواسته‌هاى نفس و رنج‌ها و دردها از فوران جهنّم است و برزخ از
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 115 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى