فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ
« ذوى القربى » به امام از آل محمّد كه او خويش و نزديك حقيقى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است نيز تفسير شده است ، و سهتاى ديگر ( يتيم ، مسكين و در راه مانده ) به كسى كه از خويشان رسول صلّى اللّه عليه و آله باشد تفسير شده است .
و اين خمس براى آنان به جاى زكات كه پليديها و آلودگيهاى مردم است ، مىباشد . تا بزرگداشت و احترامى براى آنها شده باشد .
إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ
جزاى آن محذوف است يعنى اگر ايمان به خدا داريد خمس آن را بدهيد ، زيرا كه آن عبادت مال است چه ، يكى از دو ركن عبادت نماز و زكات است .
وَ ما أَنْزَلْنا عَلى عَبْدِنا
يعنى به سبب آنچه كه ما از احكام عبادات مالى و بدنى و از جملهء آنها حكم خمس را نازل كرديم . يا مقصود ملائكه هستند كه فروفرستاده شدند .
يَوْمَ الْفُرْقانِ
يعنى روز بدر ، چون در آن روز حقّ از باطل جدا شده و بين آن دو فرق و جدائى واضح شده است ، و آن متعلّق به « آمنتم » يا به « انزلنا » است .
يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ
يعنى روزى كه دو سپاه رودرروى هم قرار گرفتند كه در آن روز به واسطهء ظهور نصرت حقّ به شكل ملائكه يا به علّت ظهور نزول ملائكه و لشكريان خدا ، جهت يارى كردن و اثبات صدق نبوّت ظاهر گشته است تا ياد آورى آنها به دلائل صدق نبوّت و قدرت خدا بر يارى آنها