به آنچه در گذشته انجام دادهايد خدا مىآمرزد يا اينكه مضمون اين جمله را
« إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ »
را به آنها بگو .
پس عبارت آنچنانكه بايد آمده است .
مقصود از كفر ، كفر به خدا يا به نبىّ خدا صلّى اللّه عليه و آله يا به ولىّ عليه السّلام يا به ولايت تكوينى است كه آن جهت قلب و طريق آخرت است ، و لذا از امام باقر عليه السّلام وارد شده است كه مردى به او گفت :
من عامل بنى اميّه بودم ، پس مال زيادى به دستم رسيد ، گمان كردم كه آن براى من حلال نيست ، لذا دربارهء مسئله سؤال كردم ، پس به من گفته شده است : اهل و مال و هر چيزى كه براى توست حرام است ! ! امام عليه السّلام فرمود چنين نيست كه به تو گفتهاند ، گفت : آيا براى من توبهاى است ؟
امام فرمود : بلى دربارهء توبهء تو در كتاب خدا آمده است :
قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ
به كسانى كه كافر شدند بگو كه اگر از كارتان دست برداريد خداوند آنچه را كه قبلا انجام دادهايد مىبخشد .
از اين جهت امام عليه السّلام او را از كافرين شمرده كه به ولايت تكليفى يا تكوينى كافر شده است ، ( و بايد توبه كند )
وَ إِنْ يَعُودُوا
و اگر از كفرى كه در آن بودند برگردند ، به يكى از معانى و لوازم آن از قبيل دشمنى با رسول صلّى اللّه عليه و آله و جنگ با او ، دشمنى آنها با نبىّ ما صلّى اللّه عليه و آله حتمى مىشود ، و اين دشمنى با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله تنگى بر او نيست ولى عقوبت آن بر كفّار ثابت مىماند .