تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 417

مساهمون:

ص٤١٧
خود ، علماى اهل كتاب ، بپرس . همانا حقّ از جانب خداى تو آمد و ابدا در حقّانيّت آن نبايد شكّى به دل راه دهى ، و نبايد هرگز از آنان كه آيات خدا را تكذيب مىكنند باشى كه از زيانكاران عالم خواهى شد ، البتّه آنان كه حكم عذاب خدا بر آنان حتم است ايمان نمىآورند .

تفسير

وَ لَقَدْ بَوَّأْنا بَنِي إِسْرائِيلَ مُبَوَّأَ صِدْقٍ
بنى اسرائيل را به مقام صدق و منزل آسايش مسكن داديم ، و « مبوّء صدق » يعنى محلّ صدق ، و ممكن است كه آن مصدر ميمى باشد ، و مقصود از محلّ صدق منزلى است كه در آنجا جز صدق و راستى چيزى ممكن نيست ، مانند قلب و سينه‌اى كه به اسلام وابسته به قلب گشوده شده ، و محلّى كه در آنجا جز صدق سزاوار نيست مانند جائى است كه هر آنچه اهل آنجا احتياج دارند موجود باشد و بدون مزاحمت احدى دسترسى به آن سهل و آسان باشد . پس در آنجا دشمنى و كينه و حسد و دفع كردن همديگر و بخل وجود ندارد ، و در جائى كه اين چيزهائى است كه ذكر شد ، و هرگاه در جائى دروغ نباشد جز صدق و راستى در آنجا نيست . مقصود از « مبوّء صدق » شهر مصر است چون نعمت در آنجا فراوان بود ، و بعد از نابودى دشمنانشان مزاحمتى هم از كسى نبود . بعضى گفته‌اند مقصود شام است .
وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ
طيّب از روزيهاى بدن است كه
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 417 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى