وَ لا تَتَّبِعانِّ سَبِيلَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ
راه جاهلان را كه در هيچ امرى پايدار و ثابت نمىمانند پيروى نكنيد .
وَ جاوَزْنا بِبَنِي إِسْرائِيلَ الْبَحْرَ فَأَتْبَعَهُمْ
بنى اسرائيل را از دريا گذرانديم و فرعونيان را دنبال آنان كشانديم زيرا « أتّبع » بمعنى « تبع » پيروى كرد ، مىباشد ، يا به معنى اين است كه غيرش را تابع قرار داد ، و به دنبال آنها قرار داد ، يا اينكه مردم را در عقب و دنبال آنها خارج نمود .
فِرْعَوْنُ وَ جُنُودُهُ بَغْياً وَ عَدْواً
« بغى عليه بغيا » يعنى تعدّى و ظلم كرد و از حقّ عدول نمود ، و طلب قدرت نمود و دروغ گفت ، و در راه رفتنش تكبّر نمود ، و « عدوا » ضدّ « أحب » يعنى دشمنى كرد ، و « عدا عليه » يعنى به او ظلم كرد ، و بهتر اين است كه اوّلى به معنى زورگوئى و قدرت و دوّمى به معنى ظلم باشد ، و تقدير كلام چنين است : فرعون دنبالهرو بنى اسرائيل بود و از آنها تبعيّت آنها كرد ، به پيروى از سركشى و دشمنى ، يا تعدّى كردند ، يا سركش و ستمكار و متجاوز بودند ( به معنى اسم فاعل ) و ممكن است بمعنى مفعول له باشد يعنى به دنبال بنى اسرائيل رفتن آنها به خاطر سركشى و دشمنى بود .
حَتَّى إِذا أَدْرَكَهُ الْغَرَقُ قالَ آمَنْتُ أَنَّهُ
تا آنگاه كه غرق شدن را دريافت گفت به او ايمان آوردم لفظ « أنّه » با فتح همزه به تقدير باء يا لام و نيز با كسر همزه بنا بر استيناف خوانده شده است .
لا إِلهَ إِلَّا الَّذِي آمَنَتْ بِهِ بَنُو إِسْرائِيلَ وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ