را در كشتى نجات آورده و خلفاى روى زمين قرار داديم و آنان كه آيات ما را تكذيب كردند همه را به طوفان هلاك غرق كرديم بنگر تا عاقبت انذارشدگان به كجا كشيد ،
آنگاه بعد از نوح پيامبرانى را با آيات و معجزات به امّتانشان فرستاديم . آنها هم همان آياتى را كه پيشينيان تكذيب كردند يا از جهل و عناد تكذيب كرده ايمان نياوردند و همچنين ما هم بر دلهاى تاريك سركشان مهر قهر و عذاب برنهيم .
تفسير
وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ
يعنى از باب ياد آورى و تهديد و نيز از جهت دلدارى خودت كه تو را تكذيب كردند به آنها بازگوى .
نَبَأَ نُوحٍ إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ يا قَوْمِ إِنْ كانَ كَبُرَ عَلَيْكُمْ مَقامِي
خبر نوح را . . . لفظ « مقامى » به معنى اقامت يا قيام يا محل و مكان قيام است .
وَ تَذْكِيرِي بِآياتِ اللَّهِ
مقصود اين است : اگر بودن من در بين شما جهت دعوى به سوى خدا براى شما سنگين و بزرگ است ازاينرو مىخواهيد مرا تبعيد كرده يا از دعوت بازداريد يا مرا نابود سازيد ، بدانيد كه :
فَعَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْتُ فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ
پس من بر خدا توكّل كردم . پس شما نيز تصميم قطعى بگيريد « جمعيت الامر » ، و « اجمعت عليه » ، و « جمعت عليه » همه بمعنى « عزمت » است يعنى عزم را جزم كرده و تصميم قطعى گرفتم ، گويا كه قبل از عزم پراكنده و متفرّق بود ، با عزم ، تجمّع حاصل مىشود ، و به صورت « فاجمعوا » از ثلاثى مجرد نيز خوانده شده است .