عالم است آفريدهء خدا هستند و قديم نيستند چنانچه دهرىها و طبيعىها مىگويند ، و شب و روز آفريدهء غير خدا نيستند ، پس از ذكر اين مطالب گفتار آنها را كه ناشى از نهايت حماقت آنهاست ذكر نمود كه مىگفتند : خداوند براى خود فرزند اتّخاذ كرده است ، و بدينوسيله خداوند به سفاهت رأى آنها اشاره نمود ، چون اتّخاذ فرزند به نحو توالد و تناسل چنانچه آنها گمان مىكردند ، نمىشود مگر از كسى كه محتاج و محاط در زمان و مكان باشد در حالى كه خداى تعالى فوق زمان و مكان و آفرينندهء آن دو است .
سُبْحانَهُ
خدا منزّه و پاك است از آنچه گفتهاند اين سخن علّت آوردن براى نفى ولد و علّتنمايى انكار گفتار آنها است ، كه از تسبيح و تنزيه استفاده مىشود .
هُوَ الْغَنِيُّ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
تعليل بىنياز بودن خدا است . و اينكه آنچه آسمانها و زمين است از آن اوست و او نيازى ندارد .
إِنْ عِنْدَكُمْ مِنْ سُلْطانٍ بِهذا
يعنى شما با اين گفتار و همراه آن هيچ حجّت و برهانى نداريد ، يا هيچ دليل و حجّتى به اين گفتار شما وابسته و مربوط نيست خداى تعالى پس از آنكه گفتار آنها را ردّ كرد اتّخاذ فرزند براى خدا امكان ندارد ، به طريق ديگرى نيز گفتار آنها را رد نمود كه آنها دليل و حجّتى ندارند تا اشاره به اين باشد كه صحّت يك گفتار دو چيز لازم دارد ، يكى اينكه آن گفتار خودش فى حدّ نفسه ممكن باشد ، دوّم اينكه