و آنها نيز از اوّل دخولشان در ايمان و تدرّج ( و ارتقاء ) آنان در مدارج تقوى و ايمان داراى مراتبى هستند كه آخرين مرتبهء تقوى در مورد آنان اين است كه از ذاتشان فانى شوند ، به نحوى كه در محبّت متحقّق شوند تا جائى كه فرقى بين آنها و بين حبيبشان نمىماند ، و هر اندازه كه مراتب تقوى و محبّت آنها زياد شود به همان نسبت اطلاق اولياء بر آنان سزاوارتر است ، از همين جهت است كه اخبار در تفسير اولياء اللّه مختلف است ، و همچنين وجه اختلاف اخبار در تفسير « بشراهم فى الدّنيا » نيز از همين جهت است ، اين جمله در بعضى روايات به خواب نيكويى تفسير شده كه مؤمن آن را مىبيند يا ديگرى براى او مىبيند ، و در برخى ديگر به حديث گفتن ملائكه به طور مطلق يا بشارت دادن آنها هنگام مرگ ، يا بشارت دادن محمّد صلّى اللّه عليه و آله و على عليه السّلام به مؤمنين هنگام مرگ تفسير شده است .
لا تَبْدِيلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ
كلمات خدا ( اولياء اللّه ) را تغيير و تبديلى نيست ) اين بيان تأكيدى است بر تحقّق مژدهء آنها كه مىفرمايد :
ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
آن خود رستگارى بزرگى است ، اينكه آنها مورد بشارت واقع شده و اين بشارت تغييرپذير هم نيست رستگارى بزرگى محسوب مىشود .
وَ لا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ
گفتار آنها دربارهء تو و پيروانت تو را اندوهناك نسازد . و اين جمله عطف بر جملهء ديگر مقدّر است كه تقدير آن بر حسب معنى چنين است : اگر اولياء عليه السّلام يعنى تو و