به محض بيعت ولوى حاصل مىشود و امّا تقوى مخصوص چيزى است كه بايد تا تمام مراتب فناء و حشر بسوى رحمان باقى بماند به نحوى كه تقوى براى مؤمن عادت و خصلت گردد .
لفظ « الّذين » موصول ، يا صفت بيانى براى « اولياء اللّه » است . لذا آن را از خبر مؤخّر انداخت ، يا خبر مبتداى محذوف يا منصوب به فعل محذوف است .
ممكن است مبتداء باشد و خبر
لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ
باشد .
بدان كه : ولىّ بر معانى متعدّدى اطلاق مىشود كه از آن جمله است : محبّ ، و صديق و قريب به معنى خويشاوند ، و قريب به معنى نزديك ، ضدّ دور ، و از جملهء معانى ولىّ نصير ، و و اولى در تصرّف به معنى كسى است كه به تصرّف سزاوارتر است و سلطان و مالك نيز از جملهء معانى ولىّ است .
گاهى لفظ « ولىّ اللّه » اطلاق مىشود و مقصود كسى است كه دعوت باطنى را پذيرفته و با بيعت در قلبش ايمان داخل شده باشد ، اين اطلاق به اعتبار صنف اوّل از معانى ولىّ است . و گاهى « ولىّ اللّه » اطلاق مىشود و مقصود از آن كسى است كه نزديك به خدا است كه اين اطلاق باعتبار صنف دوّم از معانى ولىّ است .
و اولياء در اطلاق دوّم انبياء و اوصياء كامل و مكمّل آنها مىباشند ، و در اطلاق اوّل شيعيان و پيروانشان مىباشد كه ولايت آنها را پذيرفتهاند .