تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 382

مساهمون:

ص٣٨٢
شريف‌تر از آن قرار مىدهد چنانچه گذشت . لذا خداى تعالى فرمود :
قُلْ آللَّهُ أَذِنَ
بگو خدا بشما اجازه داده بدون واسطه يا با واسطه .
لَكُمْ
كه حلال و حرام كنيد به هر نحو كه خواستيد ، يا در خصوص تحليل اشياء مخصوص و تحريم اشياء مخصوص خداوند به شما اجازه داده است ، و اجازه اعم از اين است كه به سبب سخن گفتن خدا باشد بدون واسطه يا بواسطهء ملائكه از راه وحى يا تحديث باشد و يا بواسطهء جانشينان بشرى او صورت گيرد .
أَمْ عَلَى اللَّهِ تَفْتَرُونَ
يعنى در ادّعاى اذن از جانب خدا يا در نسبت تحليل و تحريم به خدا افتراء مىبنديد ، و چون حلال چيزى است كه فقط خداوند آن را حلال كرده و حرام چيزى است كه فقط خداوند آن را حرام كرده باشد ، لذا هر كس كه با اذن خدا چيزى را حلال يا حرام نمايد ، حلال او حلال خدا است و حرام او حرام خدا است ، و تحليل و تحريم هر كس كه با اذن خدا صورت نگيرد تحليل و تحريم او افتراء بستن بر خدا است ، خواه در اين مورد ادّعاى اذن داشته باشد ، ولى تحليل و تحريم از پيش خود باشد . و خواه ادّعا كند كه آن حلال و حرام منسوب به خداست و مدّعى اين باشد كه او بيان‌كنندهء حكم خدا است . و خواه اصلا هيچ يك از اين ادّعاها را نداشته باشد ، همهء