حصول تدريجى مىكند .
يا مقصود اين است كه اگر در تقواى خدا به نهايت برسيد به اينكه از خودتان فانى شويد خداوند براى شما فرقانى قرار مىدهد كه از حشر به سوى رحمان حاصل مىشود . و اين فرقان ، همان نبوّت يا رسالت يا خلافت الهى است .
وَ يُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ
آن گناهانى را به حساب نمىآورد و مىپوشاند كه نيازمند رسيدن به مرحلهء عمل باشد .
و حدّ مرحلهء عمل آن است كه بديها و زشتىهاى انسان تعيّن پذيرد و كسى كه به مرحلهء فرقان برسد جز مراتب وجود چيزى نمىبيند كه همان مراتب نور است نه حدود وجود كه مراتب ظلمت است كه مرتبهء بعضى از اين ظلمات بالاى مرتبهء ديگر است . « 1 »
وَ يَغْفِرْ لَكُمْ
زشتىها و بديهاى شما را كه از انسان جدا نمىشود مىبخشد ، و آن زشتىها اثر عاقبت و نقائص آن مراتب است .
وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ
زيرا خداوند داراى رحمت بىانتهاست . اين مطلب از قبيل جانشين شدن سبب
هامش
( 1 ) به عنوان مثال : از لحاظ نورانيّت ، مرتبهء انسانى بالاتر از حيوانى و آن بالاتر از مرتبهء نباتى و مرتبه نباتى بالاتر از مرتبه جماد است ولى از لحاظ ظلمت بر عكس مىباشد . و هر يك از اين مراتب خود درجاتى دارد . مثلا در مرتبهء انسانى از بشر عادى تا انسان كامل خود داراى درجات بسيارى از نور و ظلمت مىباشد كه ممكن است عملى در مرتبهء حسنه باشد ولى نسبت به مرتبهء بالاتر سيّئه محسوب شود . چنان كه معروف است . حسنات الابرار سيّئات المقرّبين .