باشد ، و اين در صورتى است كه آيه دربارهء دلدارى رسول صلّى اللّه عليه و آله باشد . بدين گونه كه حال انبياى گذشته را به وى متذكّر گردد . يا مقصود اين است كه براى هر امّتى از امّتهاى گذشته و آينده رسولى از جانب خداست كه آن يا نبىّ است يا جانشين نبىّ ، و هرگاه رسول آنها آمد او را تكذيب كردند .
قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ
يعنى بين رسول و امّت ، يا بين امّت رسول به عدل حكم شد ، بدين گونه كه امّت را هلاك گردانيد و رسول صلّى اللّه عليه و آله را نجات داد ، يا اينكه بين آنها به سبب هواى نفس و اغراض آن به محاكمه مىكشد ، يا معنى آيه اين است كه براى هر امّتى رسولى است كه از انبياء يا جانشينان كه آن رسول شاهد بر آنها است ، پس آنگاه كه رسولشان روز قيامت مىآيد تا شهادت بر آنها دهد و شهادت هم مىدهد بين امّت به عدالت حكم مىشود بدين گونه كه هر كس اهل و مستحقّ جهنّم است به جهنّم داخل مىشود ، و اهل بهشت به بهشت برده مىشود .
و از امام باقر عليه السّلام در تفسير باطن آمده است كه براى هر قرنى از اين امت رسولى از آل محمد صلّى اللّه عليه و آله است .
وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ
مىگويند وعدهء آمدن رسول در قيامت يا وعدهء عذابى كه رسول به آنها وعده مىدهد يا وعدهء قيامت كه رسول به آنان يادآورى مىكرد چه وقت است ؟ از باب استهزاء موعود را دير به حساب مىآوردند .
إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
اگر راستگويانيد .