مخفى كردن و تلبيس آنها بر غير يا تأويل آنها بر مقتضاى شهواتشان مىباشد .
قُلِ اللَّهُ أَسْرَعُ مَكْراً
يعنى مكر خدا نافذتر و سابقتر است ، زيرا مكر شما در آيات در حقيقت مكر خدا دربارهء شماست ، پس مكر خدا در هر حال سابقتر از مكر شماست ، و نسبت مكر به خدا از باب مشاكلت يا مشابهت است ، و گرنه مكركننده به كسى گفته مىشود كه از آشكار كردن مخاصمه و دشمنى عاجز باشد و از آشكار كردن به مخفى كردن روى مىآورد .
إِنَّ رُسُلَنا يَكْتُبُونَ ما تَمْكُرُونَ
تهديد آنهاست بدين گونه كه آنچه را كه خيال مىكنند بر خدا مخفى است بواسطهء رسولان ظاهر مىشود تمكرون به صيغه مخاطب كه بر گرداندن سخن است از غايب ( لهم ) به مخاطب يعنى از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به سوى آنان كه مورد خطاب هستند جهت التفات از غيبت است به تكلّم ، تا اينكه در انذار رساتر باشد . و آن جواب سؤالى است كه از جملهء سابق ناشى مىشود ، گويا كه گفته شده : آيا خدا مىداند كه ما مكر مىكنيم تا در حقّ ما مكر كند ؟ و او جواب مىدهد : بلى فرستادگان ما مىنويسند .
هُوَ الَّذِي يُسَيِّرُكُمْ
به منزلهء تأكيد و اضراب از جملهء نارساتر به رساتر در جواب است ، گويا كه گفته است : بلكه ما مكر شما را بدون واسطهء رسولان نيز مىدانيم و شما بر حسب فطرت به اين مطلب آگاهى داريد ، زيرا كه اين ما هستيم كه شما را سير مىدهيم . چه ، سير دادن مستلزم علم به نكتهها و دقايق