تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 332

مساهمون:

ص٣٣٢
اى مردم بدانيد در پى اين متاع فانى دنيا شما هر ظلم و ستم كنيد ، منحصرا به نفس خويش كنيد . آنگاه در آخرت كه به سوى ما باز مىگرديد ، شما را به آنچه كرده‌ايد آگاه مىسازيم ، محقّقا در مثل زندگانى دنيا به آبى ماند كه از آسمانها فروفرستاديم تا به آن باران انواع مختلف گياه زمين از آنچه آدميان و حيوانات تغذيه كنند برويد تا آنگاه كه زمين از خرّمى و سبزى به خود زيور بسته و آرايش كرده و مردمش خود را بر آن قادر و متصرف پندارند كه ناگهان فرمان ما به شب يا روز دررسد و آن زيور زمين را درو كند و چنان خشك شود كه گويى ديروز در آن هيچ نبوده است اين گونه خدا آياتش را براى اهل فكرت روشن بيان مىكند .

تفسير

وَ ما كانَ النَّاسُ إِلَّا أُمَّةً واحِدَةً
يعنى مردم قبل از بعثت رسولان بشرى ، بر طبق مقتضيّات شهوات نفوس خود حركت مىكردند ، و متوجّه همان شهوات بودند ، و پس از بر انگيخته شدن رسولان گروهى به خيرات اخروى انسانى كه پيامبران به سوى آن دعوت مىكردند تمايل پيدا كردند . گروهى نيز از قبول آن خوددارى ورزيدند .
فَاخْتَلَفُوا
در نتيجه مردم مختلف شدند ، و قبل از بعثت رسولان باطنى كه عبارت از عقول هستند بر طبق مقتضيّات حيوانى حركت مىكردند و قاصد مقتضيّات حيوانى بودند ، ولى پس از آنكه رسولان باطنى برانگيخته شدند گروهى نيروهايشان را به چيزى منصرف كردند كه رسولان باطنى به آن فرا خواندند ، و گروهى نيز همچنان به حالت سابق باقى ماندند ، و در بين آنان