وَعْدَ اللَّهِ
يعنى وعده داده است خدا وعدهدادنى كه
حَقًّا
حقّ است ، لفظ « حقّا » مفعول مطلق است كه خودش را تأكيد مىكند اگر از قبيل « له على درهم حقّا » باشد . امّا اگر از قبيل « ابنى انت حقّا » باشد ، تأكيد غير خودش را مىرساند . و ممكن است حال از « وعد اللّه » باشد ، و آنچه كه وعده داده شده يا بازگشت همه به سوى او بودن است ، يا آفريدن و بازگرداندن آنها براى جزاء است .
إِنَّهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ
در حقيقت اوست كه در آغاز خلق را مىآفريند سپس به سوى خويش بر مىگرداند . بيان آن چيزى است كه وعده داده شده لذا ادات وصل نياورده است ، يا بيان علت بازگشت همه به سوى او بودن است اگر موعود بازگشت همه به سوى او باشد .
لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ بِالْقِسْطِ
تا كسانى را كه ايمان آورده و اعمال نيك انجام دادهاند به عدالت پاداش دهد ، با عدالتى كه مناسب پروردگار است همهء اعمال آنان را به بهترين وجه پاداش مىدهد .
ممكن است ذكر قسط و عدل در اينجا مقدّمه و عيد كفّار باشد تا اشاره به اين باشد كه در مورد كفّار ظلم و ستمى وجود ندارد ، و اين قسمت در مورد عدل منافات ندارد كه پس از مراعات قسط و عدل با آنان با لطف و فضل رفتار شود .
حقّ اين است كه حقيقت قسط عبارت از ولايت مطلقه است كه در على عليه السّلام متحقّق شده است ، و اينكه هر قسطى كه در