حالتها و اختيار كردن بهترين غايت و هدف از آن افعال است ، و مقصود اين است كه آفريننده و خالق شما از شما غافل نيست و در امور و احوال شما نظر مىكند و آنچه را كه به خير و صلاح دنيا و آخرت شما است براى شما اختيار مىكند ، و از جمله اين اختيارها فرستادن رسولى از جنس شماست ، يا اينكه نظر در امر شما مىكند كه آن امر عالم مجرّدات و چگونگى تنزيل آن به عالم مادّيّات است و آن را بر وفق حكمت و مصلحتش پائين فرستد ، و قول خدا تعالى
وَ ما نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ
به همين مطلب اشاره دارد ، يعنى به مقدارى كه قابليتهاى شما مقتضى آن است ، و از آن جمله است ارسال ملائكه كه خداى تعالى آن را بدون واسطه بشرى كه استعداد و آمادگى ديدن آن را داشته باشد به سوى شما نمىفرستد ، زيرا اگر ملائكه به سوى شخص غير مستعد فرستاده شود موجب هلاك و نابودى او مىگردد و آن خلاف تدبير و نظر در عاقبت امور است ، و بيان مطلب از همين قرار است اگر امر به مشيّت تفسير شود .
تحقيق در مورد شفاعت و آنچه را كه به آن تعلّق دارد ، كه از آن جمله فتوا دادن براى مردم است ، ( بايد ) از جانب ( اللّه ) خداى تعالى باشند .
ما مِنْ شَفِيعٍ إِلَّا مِنْ بَعْدِ إِذْنِهِ
جملهء استينافيه و جواب سؤال است ، گويا كه گفته شده : آيا كسى حقّ دخالت در امر مردم و حال آنها دارد ؟ آيا كسى در فعل و امر خدا به عالم طبع وابستگى دارد ؟ !