و نكره آوردن صدق و مفرد آوردن قدم اشاره به كفايت ثبات يك قدم براى مقدارى از راستى است .
عِنْدَ رَبِّهِمْ
زيرا خداوند به آنها در مقابل بهترين عملشان پاداش مىدهد پس اگر يك قدم صدق از نوعى راستى براى آنها ثابت شود رستگار مىشوند و به هر آنچه كه خداوند به مقرّبين درگاهش وعده داده است مىرسند ، و در اخبار تفسير به شفاعت و به محمّد صلّى اللّه عليه و آله ، و ولايت شده است كه همهء اين معانى چنان كه دانستى صحيح است .
قالَ الْكافِرُونَ
بيان انكار آنها نسبت به وحى است كه از تعجب آنها استفاده مىشود ، لذا ادات عطف نياورد ، و آن را جواب سؤال از آنها قرار داد .
إِنَّ هذا
يعنى قرآن يا ادّعا از جانب محمّد صلّى اللّه عليه و آله يا تصرّف او در مردم و برگردانيدن آنها به سوى خودش ، يا مقصود همهء اين احتمالات است .
لَساحِرٌ مُبِينٌ
هر فعل يا قول دقيق كه در نفوس مؤثّر باشد و سبب تأثير آن معلوم نگردد ، مردم آن را سحر گويند .
خواه تصرّفات ملكوتى سفلى باشد ، يا عليا ، خواه امتزاج قواى روحانى با قواى طبيعى باشد ، و خواه تصرّفات طبيعى محض باشد .
إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ
پس از انكار بر آنها و توبيخشان خطاب را به سوى آنان برگردانيد تا وعده و وعيد و رحم و