است كه يارى مىشويد ، پس يارى خداوند و پيروزى مخصوص تقواپيشگان و پرهيزكاران است .
وَ إِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ
عطف بر مقدّر است ، گويا كه گفته شده است : لكن هرگاه مأمور به جهاد شدند بعضى از آنان سست شدند ، و هرگاه سورهاى نازل شد .
فَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ
كسانى از بين آنان از باب استهزا مىپرسند .
أَيُّكُمْ زادَتْهُ هذِهِ إِيماناً فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَزادَتْهُمْ إِيماناً
و اما آنان كه ايمان آوردهاند بر ايمانشان افزوده مىشود ، كه جواب و ردّ بر آنها از جانب خداست .
وَ هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ
يعنى مؤمنين به نزول سوره به همديگر بشارت مىدهند ، چون آن را براى خود نعمت مىبينند .
وَ أَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ
و امّا كسانى كه در دلهايشان مرضى است كه كنايه از منافقين است .
فَزادَتْهُمْ رِجْساً إِلَى رِجْسِهِمْ
جز انكار بر انكارشان نيفزود يعنى شكّ و وسوسه به شكّشان اضافه مىشود .
وَ ماتُوا وَ هُمْ كافِرُونَ
و در حالى كه كافر بودند بمردند ، پس مستحقّ خلود در آتش شدند .
ترجمه و تفسير آيات 131 - 128
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيات 126 تا 129 ]
أَ وَ لا يَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ فِي كُلِّ عامٍ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لا يَتُوبُونَ وَ لا هُمْ يَذَّكَّرُونَ ( 126 ) وَ إِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ نَظَرَ