بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ هَلْ يَراكُمْ مِنْ أَحَدٍ ثُمَّ انْصَرَفُوا صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَفْقَهُونَ ( 127 ) لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ ( 128 ) فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ ( 129 )
ترجمه :
آيا منافقين نمىبينند كه آنها در هر سالى يكبار يا دو بار البتّه امتحان مىشوند باز هم از كردار زشت خود پشيمان نشده خدا را ياد نمىكنند ،
و هرگاه سورهاى نازل شود بعضى از آنها به بعضى از راه تمسخر و انكار اشاره كرده و گويند آيا شما كسى را از مؤمنان در محضر پيغمبر ديده يا شناختهايد اگر نديدهايد برخيزيد تا اين سوره را نشنيده زود برويم . آنگاه همه بر مىگردند خدا دلهاشان را بر گرداند و از نور ايمان محروم سازد كه مردمى بسيار بىشعور و نادانند ،
همانا رسولى از جنس شما براى هدايت خلق آمد كه از فرط محبّت و نوعپرورى ، فقر و پريشانى و جهل و فلاكت شما او را سخت مىآيد و بر آسايش و نجات شما بسيار حريص و به مؤمنان رئوف و مهربان است ،
پس اى رسول هرگاه مردم از تو روى گردانيدند بگو خدا مرا كفايت است كه جز او خدايى نيست . من بر او توكّل كردهام كه خداى جهان و پروردگار عرش بزرگ است .
تفسير
أَ وَ لا يَرَوْنَ
آيا نمىبينيد ؟ توبيخ و سرزنش آنهاست كه عبرت نمىگيرند و توبه نمىكنند .
أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ
كه بر اثر بلاها در بدنها و نفسهايشان يا به