شماست به سوى شما جلب كند .
وَ لا نَصِيرٍ
و مددكارى نيست كه شرور شما را از شما دفع كند ، و بارها در گذشته گفتيم كه نبىّ صلّى اللّه عليه و آله از جهت ولايتش همان ولىّ است كه متصدّى و متولّى امور تابع و پيرو است كه حال او را در نفسش اصلاح مىكند ، و از جهت نبوّت و رسالتش يارىكننده است كه تابع را يارى مىكند به اينكه شرور را از او دفع كند . و اين نفى براى دفع اين توهّم است كه بر قلب مريد ناقص وارد مىشود ، از آن جهت كه از شيخ مرشدش جز بشريّت نمىبيند و همچنين از شيخ دليل و راهنمايش ، پس گمان مىكند كه آن دو بر حسب بشريّت يا بر حسب نفسهاى خودشان مستقلا يا به اشتراك با خدا متصدّى تعليم مريد و اصلاح او هستند ، پس خداى تعالى اين توهّم را رفع نمود به اينكه اين تصدّى را در خودش حصر نمود ، بدين معنى كه آن دو در تصدّى امور مريد جز مظهر نيستند ، و آنچه كه ظاهر و متولّى است همان خداى تعالى است ، نه آن دو نه به تنهايى و نه با اشتراك با خدا .
لَقَدْ تابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ
خداوند از پيامبر ( امّت او ) در گذشت . « بالنّبى » نيز خوانده شده است . و بنا بر قرائت « على النّبى » عرضه كردن توبه از خدا بر پيامبر به اعتبار عرضه كردن توبه بر امّت پيامبر است از بابت شمول كلّ بر جزء و حكم جزء به كلّ يا حكم تابع به متبوع يا اينكه توبه به معنى مطلق بازگشت است ، چون آنها در غزوهء تبوك در شدّت و قحطى و شدّت گرما