در خداست مخصوصا در وقت قبول توبه و اخذ صدقه لذا قبول توبه و اخذ صدقه را به طريق حصر به خودش نسبت داده است ، و آن بدان معنى است كه جز خدا كسى نه با او در اين كار شريك است و نه كسى استقلالا و منفردا متصدى آن مىشود . اين معنى در صورتى است كه گيرندهء صدقه و قبولكنندهء توبه جانشينان خداى تعالى باشند ، و امّا اگر گيرندهء صدقه غير از آنها باشند مانند فقراى سؤالكننده كه صدقات واجب يا مستحبّ را مىگيرند پس اين نوع صدقه گرفتن اگر چه الهى نيست و لكن كسى كه به نيّت الهى صدقه مىدهد كه همان شرط اطلاق هر گونه صدقه است در اين صورت الهى شده و مظهر خدا مىگردد ، و با مظهر خدا شدن لطيفهء الهى در گيرنده جذب مىشود اگر چه گيرنده خود به اين كار آگاه نباشد ، و لذا وارد شده است كه بوسيدن دست امام يا گيرنده يا سؤالكننده و بوسيدن صدقهدهنده دست خودش را و بوسيدن آنچه را كه مىدهد پس از رد از دست سائل امرى پسنديده و مستحبّ است و وجه همهء اينها از آنچه كه ذكر شد دانسته شد .
وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ
يعنى خداوند بر بندگان خود بسيار باز گشتكننده است و آن به علّت عفو و توفيق و پذيرش توبهء آنهاست .
الرَّحِيمُ
خداوند نسبت به بندگان مهربان است ، تحقيق توبه و معنى توبهپذيرى خداوند در اوّل سورهء بقره در مثل اين آيه گذشت .