باشد : نسبت به منافقين و كسانى كه عمل صالح و بد را مخلوط كردند چه كنم ؟ خداى تعالى مىفرمايد :
مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً
از اموال آنها صدقه بگير ، و امر در اينجا براى وجوب است ، چنان كه وارد شده است كه آيه در مورد وجوب زكات است ، و آيه در ماه رمضان نازل شده است ، كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به منادى خودش دستور داد تا در بين مردم به وجوب زكات ندا سر دهد .
و از اينجا دانسته مىشود كه وجوب بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مستلزم وجوب اعطا بر مردم است ، و آيا بر مردم واجب است كه زكات را بدوست خود پيامبر برسانند يا به دست نايبش ، چنان كه اين نيز از وجوب اخذ بر آن استفاده مىشود و اخبارى نيز به همين معنى وارد شده است و بعضى به آن فتوا دادهاند ، يا اينكه رساندن واجب نيست بلكه آنها اختيار دارند به رسول خدا برسانند يا به هر يك از مستحقّين كه بخواهند بدهند .
و حقّ اين است كه آنها حقّ دادن زكات را نداشته باشند مگر اينكه به خود رسول صلّى اللّه عليه و آله يا نوّاب و جانشينانش بدهند يا به كسانى از مستحقّين بدهند كه به آنها اذن داده شده ، و تفصيل مطلب موكول به مطالعه كتب فقهى است .
تُطَهِّرُهُمْ
تا ( اموال ) آنها را پاك كنى ، صفت صدقه است يا مستأنف ، و آن يا خطاب به محمّد صلّى اللّه عليه و آله يا مسند به ضمير صدقه است و بنا بر اوّل مجرور در قول خدا
وَ تُزَكِّيهِمْ بِها
متنازع فيه است ، مقصود از تزكيه در اينجا نموّ در مال و بركت است ، نه تطهير تا شالوده و