تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 167

مساهمون:

ص١٦٧
هُمْ كارِهُونَ ( 54 ) فَلا تُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِها فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ كافِرُونَ ( 55 )

ترجمه :

اى رسول بگو : جز آنچه خدا خواسته به ما نخواهد رسيد اوست مولاى ما و البتّه اهل ايمان در هر حال به خدا توكّل خواهند كرد . بگو اى پيغمبر : جز يكى از دو نيكوئى ( بهشت يا فتح ) چيزى مىتوانيد بر ما انتظار بريد ؟ نمىتوانيد ولى ما دربارهء شما منتظريم كه از جانب خدا به عذابى سخت گرفتار شويد و به دوزخ و عذاب درافتيد يا به دست ما هلاك شويد بنابراين شما در انتظار باشيد و ما هم مترصّد كار شما هستيم . بگو كه شما هر چه انفاق كنيد چه از روى ميل و چه از روى كراهت هرگز از شما پذيرفته نخواهد شد شما مردمى هستيد كه سخت به فسق خو گرفته‌ايد . و هيچ مانعى از قبول نفقات آنها نبود جز آنكه آنها به خدا و رسول او كافر شدند و به نماز نيايند جز به حال اكراه و كسالت و انفاق نكنند جز آنكه سخت كراهت دارند . مبادا تو از كثرت اموال و اولاد ايشان به شگفت در آيى ( كه آن چيزى نيست ) . خدا مىخواهد آنها را به همان مال و فرزند در زندگانى دنيا به عذاب افكند و ساعت مرگ نيز جان آنها را بگيرد در حالتى كه از فرط محبّت و علاقه به دنيا كافرند ، جان سپارند .

تفسير :

قُلْ
به قومت از باب دلدارى آنان در حين نگرانى ناشى از مصيبت و شماتت خانه‌نشستگان و
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 167 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى